Αυτές της μέρες διαβάζω το βιβλίο {{Αν υπάρχει ζωή θέλω να ζήσω}}. Και με έβαλε σε σκέψεις. Όπως οι επιλογές που κάνουμε προκαθορίζουν πολλές φορές και την ζωή μας, όπως ξέρετε. Άραγε έχουμε αντίληψη στο ποιες είναι οι επιλογές μας; Και για ποιον λόγο τις επιλέγουμε; Ορίστε μερικά αποσπάσματα που με έβαλαν σε σκέψη.
{{Δεν μας νοιάζει η αλήθεια. Αυτό που μας ενδιαφέρει είναι η καθημερινότητά μας, η υγεία μας, οι επίγειες επιτυχίες, τα οικονομικά μας, η κοσμική αναγνώριση.}}
Με αυτό το απόσπασμα σύγκρινα της επιλογές που θα έκανα. Και σκέφτηκα τι πραγματικά μου αρέσει, τι θα ήθελα να κάνω σαν Αγγελική. Οτιδήποτε και να κάνω, θέλω να είναι κάτι δικό μου. Κάτι στο οποίο θα έκανα όσο υπομονή χρειαζόταν γιατί θα μου αρέσει και θα το αγαπώ.
{{Μας πείσανε ότι είμαστε ζώα, ίσως πιο εξελιγμένα, ότι ο θάνατος είναι τέλος, ότι βρισκόμαστε ξεχασμένοι σε έναν πλανήτη στο πουθενά του σύμπαντος...προορισμένοι να λειτουργούμε ως βιολογικές μηχανές}}.
{{Κι έτσι συμβιβαζόμαστε με τη σκληρή πραγματικότητα, που μόνον αυτήν βλέπουμε.}}
Αν το καταλάβατε ( σίγουρα ναι!) το συγκεκριμένο βιβλίο έχει να κάνει με τον Θεό , αλλά αφήστε με να ολοκληρώσω την σκέψη μου, σαν μια φίλη που μοιράζεται τις βαθιές σκέψεις της ψυχής της.
Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο άνθρωπος θέλει να αποδείξει πως είναι ζώο παρά να βάλει τα δυνατά του να φτάσει στην θεωση, όπου αυτός είναι και ο προορισμός του. Να γίνει άγιος. Αλλά πέρα από αυτό του δόθηκε και η ελευθερία. Ο άνρθωπος είναι ελεύθερος. Καθημερινά επελέγη τον τρόπο ζωής του, την δουλεία του, τους ανθρώπους που θέλει να έχει κοντά του καθώς και τον χαρακτήρα που θέλει να διαμορφώσει και να κρατήσει.
Άραγε κλείνουμε ποτέ την πόρτα στην αλήθεια; Κι αν ναι, γιατί;
Με αγάπη Αγγελική
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου